[Ա՜խ, Արփի՛կ ջան, որ արփի ես Բացվում հոգուս երկընքում, Գիտե՞ս քանի արփի բացվեց Քեզնից առաջ էս կյանքում...]
Քո լույս ու կույս շաղով, շողով Թարմ շաղախված իմ սըրտում Անքուն վախով, թաքուն դողով Էս սև ամպն է պըտըտվում...
1917 թ. հունվարի 1
Ընթերցել ամբողջությամբ →